Uit de Krant.

Kosten Delen.   0f:  Kostendelersnorm.

VERVOLG KOSTENDELERS.        ( 12 febr)

De dagbladen signaleren dat de armoede in Nederland is toegenomen. En waar is die het meest toegenomen? Bij de bijstandstrekkers. Ten gevolge van de verbeterde wetgeving!  Niet voor de verbetering van de leefomstandigheden, maar om de grond te scheppen om meer mensen te dwingen werk te doen voor niets. Zelfs klompenvergoeding of fietsvergoeding is er niet meer bij. (Bij de krantenbezorgers is dat nog € 21 per maand) Maar zij die niets hebben moeten blijkbaar op blote voeten komen of op een fiets met Kussie-banden, zoals ze tegen het eind van de oorlog werden gebruikt: een aantal oude fietsbanden met kramdraad in elkaar geniet, waardoor de fiets geluidloos rolde, snelheid zat er niet in, verzekerde de mensen die ze ook in het echt toen gebruikt hadden. De ongelijkheid van wetten en de toepassing plaatselijk heeft er toe geleid dat je onzes inziens er niet meer van kan spreken dat Nederland een rechtsstaat is. Niemand immers heeft meer de zelfde rechten, alle gemeenten passen de voorschriften anders toe en maatwerk is op zich al een bron van ongelijkheid. Maar het ergste is, als je protesteert en het komt voor een rechtbank dan wordt je klacht ter zijde gelegd, (geseponeerd) omdat er geen geldelijk belang is, waarvoor en stilzwijgende norm bestaat, die ik schat op € 10.000 per (aan)klacht. Kijk, zo worden armen, dus vrijwel iedereen van hun rechten geweerd. Maar o, wee, wanneer je een vergissing wan anderhalve euro maakt, dan is het geldelijk belang plotseling wel groot en word je een half of een heel mandloon in geld gekort.

 

 

Het dagblad Trouw heeft op de voorpagina een artikel waarin met koeienletters staat: Woningdeler met bijstand vaak te fors gekort. Om het even uit te legen: waneer er in een gezin meer mensen met bijstand zijn, krijgt de eerste de karig uitgevoerde bijstandsnorm betaald een tweede rechthebbende krijgt twee honderd euro minder. Een volgende in dit gezin die in de bijstand raakt of zit krijgt weer minder. De redenering er achter is, dat die tweede derde en zo voorts, die een uitkering krijgt, voordeel heeft van de eerste die alle kosten van bewoning enzovoorts betaalt. De Amsterdamse SP wethouder Vliegenthart heeft er onderzoek naar laten doen, of de bedragen van de korten ook de werkelijke behoeften en noden van de andere inwonenden dekten. Het bureau dat hij onderzoek liet doen kwam tot de conclusie dat alleenstaanden die ergens bij iemand in wonen, per maand al 120 Euro te kort komen. De kosten die niet gedeeld kunnen worden bedragen voor gezinnen met kinderen € 960.- per maand. Alleenstaanden hebben per maand zeker €400.- aan kosten die ze niet kunnen delen per maand. Deze kostendelers norm werd vorig jaar ingevoerd door Staatssecretaris Jetta Klijnsma, waarvan we nu vermoeden dat haar maatschappelijk inzicht gebrekkig is, en niet met stokken vooruit te krijgen is. Waar een alleenstaande een bedrag krijgt dat voldoende is voor het “basipakket”, de onontkoombare uitgaven, plus 50 Euro voor sport vakantie of een huisdier, is met de kostendelers treurig gesteld: Zij hebben een bedrag dat lager is dan die onontkoombare kosten, in dit geval €120.- onder de norm. Er zijn, schrijft de krant al zaken geweest maar de wet is zo dichtgetimmerd, dat er vrijwel geen uitzonderingen mogelijk zijn. Het heeft wel maatschappelijke gevolgen: er is een groei van “spookjongeren”;  dat zijn zij die op geen adres ingeschreven staan.

Ook de VNG, de vereniging van Nederlandse gemeenten maakt zich zorgen: Die houden het op foute berekeningen van het Ministerie. Dat reageert, dat ze onderbouwde en goed toepasbare normen heeft ontwikkeld. Het instituut dat de financiële zaken van de Burger peilt en berekent aan de hand van voorbeelden, is het daar niet mee eens. Wij van BLUT hebben ook zulke problemen gezien en wij volgen Vliegenthart, het Nibud, de VNG en niet Jetta en niet de bluf van het ministerie.