Frontpagina

DCIM100MEDIA
Daar sta je dan met je laatste centen.

 

BLUT

STEUN EN STRIJD TEGEN ONREDELIJKHEID

 

ZIEK  en de KOSTEN lopen op.

Per maand komt er weer 6 euro bij de ziektekosten. Dat is nu al de zoveelste keer. WIJ, en al de mensen die van een uitkering moeten rondkomen, mogen dit bedrag er wel extra bij hebben. Anders moeten we het op de aardappelen besparen. Het zijn niet alleen deze twaalf euro, maar eigenlijk moeten we alle verhogingen maar terug krijgen die sinds de invoering van deze voor ons levensonderhoud rampzalige wet terug hebben. Dat is 21 euro er bij. En dan zijn we er nog niet: ook het eigen risico gaat weer omhoog. dat wordt nu 400 euro, dat was bij het begin 250 euro. Per mand is die verhoging 24 Euro. Om gelijke tred te houden met de inflatie 14 tot 17 procent wordt geschat, mogen de uitkeringen nog verder omhoog: het verlies aan koopkracht is 150 Euro, alle drie verhogingen opgeteld is dat 183 euro meer bijstand of hoe die wetten nu ook maar worden genoemd. en de teruggave is van 35 per maand bij ons teruggelopen tot 7 euro per maand. toen we dar zagen hebben we  deze betaling stopgezet. binnen 14 dagen hadden we bericht dat wat we te veel terug hadden gekregen terug moesten storten. Want wat denkt de regering wel waar we de huurverhoging van moeten betalen? De bodem is bereikt. Er moet iets aan gedaan worden, of anders moeten we er zelf wat aan doen!

 

De stichting BLUT is een afkorting als VPRO. BLUT is de afkorting van Belangenbehartiging Leeuwarder Uitkering Trekkers. Eerder was het een vereniging waarvan het eerste woord “Bond” was. Die vereniging was geen gezelligheidsvereniging, maar was er voor de belangen van een ieder die een uitkering had. De meeste leden waren geen werkende leden, wat eigenlijk wel de bedoeling was. De passieven haakten dus al snel af. Zodoende stonden twee bestuursleden op 9 december 1984 bij de notaris om de vereniging om te bouwen tot een stichting. Een stichting met werkgroepen, zodat mensen buiten het bestuur belangen konden behartigen en ideeën konden uitwerken. Toen de Cliëntenraad sociale zaken in begin 90-er jaren in het leven werd geroepen, werd Blut ook gevraagd om mee te praten over het beleid van Sociale Zaken, zoals die in de gemeente Leeuwarden werd voorgesteld en uitgevoerd. In die raad waren twee kampen te onderscheiden. Het ene kamp keurde al snel goed wat de gemeente voorstelde en kwam zelden met alternatieven en eigen ideeën. Het andere kamp, waarin Blut zat, samen met het PEL en het Commité Vrouwen in de Bijstand kwam wel met voorstellen en alternatieven en lang niet altijd zonder succes. Deze drie opereerden onder de naam DE HORZEL.  Rechts wil rust, links wil aktie, zo is het nou eenmaal. Waar bij andere clubs in de Cliëntenraad er jaren lang dezelfde vertegenwoordiger zat, wisselde dat na 2000 bij Blut nogal. Sinds het begin zaten daar beurtelings Renee van Duin en Cees Bloem, tot de eerste verhuisde. Toen zat Bloem jaren alleen, terwijl hij het steeds drukker kreeg en er geregeld niet bij kon zijn. Toen kwam er een blanco figuur in zicht, die zich bij anti-sloopacties had vertoond. Hij zette in 2003 de stichting nieuw op, met een nieuw bestuur en wist geregeld goede vervangers te vinden, zoals Erik Fasotte, Farshad Bashir, thans kamerlid, Desiree v.d Meulen, moeder van 10 kinderen, die meer sluipwegen en regelingen kende dan wie dan ook, om aan geld te komen. Sinds de bestuursvernieuwing was J. Post voorzitter; hij zat in de cliëntenraad tot hij in mei 2014 door J. de Jong werd opgevolgd. Vervanger was het laatste jaar Henk Wiegers, een oud ambtenaar, die nu aan de andere kant stond en de trucs van zijn oud collega’s kende en ze vaak wist te pareren. Een mooi trio John, Henk en Jan. Nu heeft John ons verlaten, we zoeken een nieuwe aktivist en of iemand die bestuurslid wil worden (zie de pagina bestuurslid gezocht)

ZIJN WE UITGERANGEERD ?

Zeker niet, we zijn niet verslagen. De cliëntenparticipatie heeft nu een andere vorm. Mensen die op dit gebied ervaring of  een rol hebben mogen er niet in zitten. Ze hoeven ook geen alternatieven meer aan te dragen, ze mogen in feite alleen maar ja knikken op wat B en W hun voorlegt. Een beduidende verslechtering in de inspraak en een uitholling van het democratisch gehalte. Een zak die wij graag anders hadden gezien. BLUT gaat dus door met de dingen die ze altijd al deden. Alleen zullen we dat nu door deze roeptoeter, die internet heet, in de wereld rond bazuinen. Soms hangen we op de aanplakzuilen ook A 4-tjes op als we iets nieuws hebben of wanneer we aandacht willen. Als je dat ziet wijs anderen er op dat wij nog steeds bestaan. Ons motto: steun en strijd tegen onredelijkheid. Want zonder echte tegenspelers en goede controle kan beleid snel omslaan in willekeur. Dat willen we tegengaan.

WAT DEDEN WE DAARNAAST?

De bestuursleden stonden dag en nacht klaar om cliënten die problemen verwachtten of hadden gekregen, te helpen. We lazen met de cliënt de stukken, vonden de gaten in foute besluiten, praatten met cliënt en ambtenaren over de zaak. Want een cliënt heeft, als hij wordt opgeroepen recht om iemand mee te nemen. Veel van de cliënten zijn alleenstaand en die kunnen als ze niemand kunnen vinden om mee te gaan, een beroep op ons, de stichting doen. Dan komt iemand van de bestuursleden of iemand van een werkgroep opdraven om mee te gaan. Twee weten meer dan een, maar ze kunnen ook meer dan één en dat kan bij moeilijke gesprekken een voordeel zijn.

Wij zijn bereikbaar op 058 267 25 13  J.Post ( gepensioneerd)   Bel dit nummer als je zin hebt om BLUT  aan een bestuurslid (of twee) te helpen.

Geregelde medewerker: Henk Wiegers. Wie hem kant kan hem ook aanklampen.